- NL
- EN

Kees van Oostenrijk dacht dat hij gezellig ging golfen na de vergadering met bestuursleden van Band en Milieu/RecyBEM. Een vertrouwd clubje op een mooie baan. Pas op een van de laatste holes viel het kwartje. Op het terras van de golfclub zag hij zijn vrouw zitten. "Hier is iets meer aan de hand", dacht hij. Dat klopte. Op Landgoed Tespelduyn in Noordwijkerhout wachtte hem een geweldig verrassingsafscheid, na 23 jaar RecyBEM.
Het werd een feestelijke middag en avond, met een aantal genodigden, een magazine dat helemaal over hem ging en een stroom aan warme woorden en waardering. Het plan was tot in de puntjes voorbereid. Terwijl de ronde nog liep, druppelden de gasten binnen bij het clubhuis van Tespelduyn. Toen Kees van Oostenrijk met zijn flightgenoten de baan af kwam, stond er een zaal vol mensen klaar om te proosten.
"Echt verrassend", zegt hij achteraf. Er waren mensen bij die vanaf het allereerste begin bij de organisatie betrokken waren, collega's die er vijf of tien jaar bij horen en de mensen uit zijn naaste team en gezin. Vanaf half vijf liep het clubhuis vol, om half zes ging het programma van start en werd er geproost, gesproken en gegeten tot de afsluiting.
Een clubhuis vol Kees-taal
Het leukst vond Kees, naast de komst van al die mensen, de creatieve aankleding van het clubhuis. De zaal was versierd met slogans, motto's en uitspraken die iedereen in de branche van Kees kent. Spandoeken met teksten uit zijn eigen koker, zoals "Okees" en "Hou de markt rustig", hingen langs de muren. Oneliners en kreten van de man die toch ook wat langer van stof kon zijn. Voor wie jarenlang aan zijn zijde heeft gewerkt, was het een feest der herkenning.
Speeches, cadeaus en een magazine
Er waren originele, serieuze en grappige speeches, er waren creatieve cadeaus en Kees reageerde zoals altijd gevat. "Ik zeg altijd: ik ga nooit met pensioen", grapte hij. "Maar ik wens iedereen zo'n surprise ReTire Party." Daarmee bedoelde hij zowel het evenement als het speciale magazine dat RecyBEM voor en over Kees had geproduceerd. Vol interviews met mensen uit de markt en de keten, over Kees en over de jaren die hij leiding gaf aan RecyBEM. Kees over het magazine: "Ik heb het later allemaal aan de keukentafel nog eens zitten lezen en ik had waarachtig een brok in mijn keel."
Van reddingsboei naar groene band
Eén cadeau had een speciale betekenis. Toen BEM in 2003 werd opgericht, hanteerde de organisatie een band in de vorm van een reddingsboei als beeldmerk, in de wit-rode kleuren. Ruim twintig jaar later kreeg Kees eenzelfde fraai kastje met daarin een groene band. "Het cadeau symboliseert voor mij de mooie reis van de reddingsband voor het milieu destijds, naar de groene band van de circulaire economie", zegt hij.
Klein houden, groot denken
Kees kijkt met warmte naar de interviews in het magazine. "Ik lees in het magazine duidelijk het BEM-gevoel, de betrokkenheid van de hele markt en de hele keten bij het doel. Ik heb mijn steentje bijgedragen, maar het zit ook in alle betrokken mensen. Dat is wat ons onderscheidt van andere organisaties met dezelfde missie en visie."
De kracht van het geheel? "We hebben het altijd klein gehouden. Lean and mean, ook met het bestuur." Kees noemt ook de brede vertegenwoordiging: BEM is de enige organisatie in zijn soort waarin ook de grote distributiebedrijven aan tafel zitten. Die verzorgen inmiddels zo'n driekwart van de distributie in de keten en zijn niet langer gebonden aan een fabrikant. Wie de verandering in de markt wil begrijpen, moet dus met hen om tafel, daar is Kees anno 2026 van overtuigd.
Zijn boodschap aan de branche is daarmee helder. "Blijf samenwerken, houd de lijnen kort en blijf vooral betrokken bij de goede zaak, ook als de ingewikkelde projecten zich opstapelen." En over zijn eigen afscheid: "Het evenement op Tespelduyn was heel bijzonder, en ik ben heel dankbaar, maar echt met pensioen... We blijven, hoewel in een andere vorm, nog wel even samen actief met onze missie. Ik ga NIET NOOIT met pensioen."