Blog vertrouw op je banden

Digitaal nieuwsbericht september 2026

Wat ik leerde op de bergwegen van Albanië: vertrouw op je banden, niet op de vangrail

Je bewust zijn van goede en gecontroleerde banden is belangrijk. Logisch, want als enige contactpunt met de weg zijn ze belangrijk voor de veiligheid. Ergens op een grindweg tegen een berghelling in Albanië, zonder vangrail, met een tegenligger die geen millimeter uitweek en het hele gezin in de auto, werd duidelijk dat je je kostbaarste bezit toevertrouwt aan een oppervlak van vier ansichtkaarten aan rubber, schrijft Joost Kester in zijn blog. Hij roept iedereen op om je banden tijdig te controleren en de spanning op peil te houden.

Vier contactpunten op vier banden, elk zo groot als een ansichtkaart. Meer contact met de weg heb je niet. En op dat moment was ik heel blij dat ik zeker wist dat mijn banden goed en gecontroleerd waren.

Drie dagen rijden, geen minuut spijt
We reden er in drie dagen naartoe, van het zuiden van Nederland tot in het hart van Albanië, met twee overnachtingen onderweg. Ruim doorgereden, geen kuchje van de motor, geen moment twijfel. Vooraf hadden we de banden laten checken en de spanning gecontroleerd, met bepakking en al, precies zoals het hoort voordat je op vakantie gaat. Dat bleek geen overbodige luxe. Twee weken lang kronkelden we door een land dat, op zijn zachtst gezegd, nog volop in ontwikkeling is.

Vier ansichtkaarten en een heel gezin
De wegen naar de mooiste plekjes bleken nog niet altijd vergelijkbaar met onze wegen. Onverhard, vol kuilen, soms doorsneden door water dat boeren gebruikten om hun land te irrigeren. Op weg naar een restaurantje op een heuveltop werd het pad zo smal dat het amper breder was dan onze auto. Kwam er dan een tegenligger, dan moest een van beiden achteruit, langs een rand zonder vangrail. Even verderop was een plas zo breed en diep dat we beter een terreinwagen hadden kunnen hebben. Ik heb op dat soort wegen meer dan eens mijn adem ingehouden.

Voorzichtig net als de lokale bevolking
Wat me het meest overtuigde? De lokale bestuurders, die deze wegen op hun duimpje kennen, reden zelf ook niet hard. Als zelfs zij voorzichtig zijn, snap je dat je zelf ook geen risico's wilt nemen, zeker niet met zeven passagiers die je niet zou willen missen.

We stonden op tijd stil
Het scherpst staat me een avondritje bij, op weg naar een restaurant boven op een berg: steil omhoog, een bocht naar links, koplampen van een tegenligger die precies op het verkeerde moment opdoken, en rechts van mij niets dan diepte. Ik remde, de auto hield grip, we stonden op tijd stil. Of dat kwam door mijn rijstijl of gewoon door goed profiel onder de wielen, laat ik in het midden. Ik denk een beetje van allebei, met een dikke pluim voor de banden.

Thuis in Nederland hebben we dat soort spannende momenten niet vaak, onze snelwegen zijn weinig avontuurlijk vergeleken met Albanese heuvelpaden. Maar de gewoonte om de banden geregeld te checken, die is gebleven. Dus nu de bandenwisselweken er weer aankomen, sla ik die controle niet over.