Onderzoek rubbergranulaat

SBR-rubbergranulaat is veilig!

Ook Europees onderzoek concludeert: voetballen op kunstgras is veilig

Op 28 februari 2017 bevestigen onderzoekers van het European Chemicals Agency in Helsinki dat voetballen op kunstgras met rubberkorrels als vulling veilig is. Echa keek in opdracht van de Europese Commissie naar de gevolgen van sporten op kunstgraskorrels en kanker. De belangrijkste conclusie: De kans op kanker is heel laag gezien de concentratie polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's).

Kijk hier voor meer informatie.

RIVM: "Sporten op kunstgrasvelden met rubberkorrels is veilig en verantwoord"

Het RIVM bevestigde in december 2016 dat rubbergranulaat veilig is als instrooimateriaal op kunstgrasvelden. Meer informatie over dit onderwerp leest u op www.SBRcheck.nu

Op 20 december 2016 heeft het RIVM de resultaten van het onderzoek naar de risico's van sporten op kunstgras met rubbergranulaat bekend gemaakt. Goed nieuws: Volgens het RIVM is sporten op kunstgras met rubbergranulaat veilig. We zijn tevreden met de uitkomsten van dit nieuwe RIVM-onderzoek. Ze bevestigen de resultaten van honderden eerdere onderzoeken die ook al concludeerden dat er geen milieu- en gezondheidsrisico's zijn bij het sporten op kunstgras van rubbergranulaat. Het is goed dat alle voetballers, ouders, gemeenten, sportclubs en vrijwilligers hun velden kunnen blijven gebruiken zonder zich zorgen te hoeven maken. We begrijpen goed dat zij zeker willen zijn dat hun kunstgras veilig gebruikt kan worden. Die zekerheid hebben ze nu opnieuw gekregen. Met alle voordelen van dien: de sporttechnische eigenschappen zijn onbetwist, de kosten voor aanleg en onderhoud zijn laag in vergelijking met andere infill-materialen en -systemen, de levensduur is lang en er kan het hele jaar op gespeeld worden. Veiligheid, zowel op de weg als in afgeleide producten, staan voor de bandenbranche altijd voorop. We hebben ons daar altijd hard voor gemaakt en dat zullen we ook in de toekomst blijven doen.

De oproep van het RIVM om tot een specifieke gezondheidsnorm voor het rubbergranulaat te komen, onderschrijven wij volledig. Wat ons betreft kan dit al op korte termijn worden gerealiseerd.

Download hier het rapport van het RIVM.

"Conclusie van het RIVM is verantwoord"

Emeritus hoogleraar en toxicoloog Gerard Mulder, erelid van de Gezondheidsraad, heeft het RIVM-rapport bestudeerd en bevestigt dit: Het rapport beschrijft in detail de manier waarop het RIVM heel zorgvuldig tot zijn conclusie komt dat het gebruik van de velden veilig is. Inderdaad blijkt uit de verzamelde gegevens dat de te verwachten blootstelling van gebruikers van de velden aan een groot aantal stoffen in het rubbergranulaat zo laag is dat er geen reden tot zorg is. Ik deel die mening: de manier waarop naar de risico’s is gekeken op grond van kennis over de toxiciteit van de verschillende stoffen is geheel verantwoord. De conclusie dat de risico’s verwaarloosbaar zijn wordt transparant onderbouwd. Het RIVM concludeert de het “veilig’ is. Dat is in het normale spraakgebruik de terechte conclusie. Dat een toxicoloog er altijd kanttekeningen bij kan maken is onvermijdelijk want er valt altijd wel een aanvullende vraag te stellen: toxicologie is geen wiskunde!”

Alternatieven rubberkorrels bestaan al jaren, maar duurder en onvoldoende onderzocht

Op 7 februari stond er in de Volkskrant een artikel over de normering van rubbergranulaat en een alternatief materiaal dat in 2015 voorhanden zou zijn geweest. De Volkskrant schrijft dat dit alternatief geen kans kreeg door een sterke lobby van de bandenbranche. Het artikel wekt de suggestie dat sporten op rubbergranulaat niet veilig is en dat de branche het eigenbelang boven het belang van gezond sporten stelt. Als branche herkennen wij ons niet in dat beeld, daarom delen we hierbij graag onze reactie:

Alternatieven zijn al jaren voorhanden. Denk daarbij aan bijvoorbeeld EPDM, TPE en kurk. Voor alle alternatieven geldt, zoals ook door het RIVM gesteld, dat deze niet onderzocht zijn op gezondheidseffecten. Daarnaast zijn de speeleigenschappen van kunstgras met rubbergranulaat superieur en zijn de kosten ervan vaak vele malen lager dan voor de alternatieven. Dit, en de bijdrage die rubbergranulaat levert aan de circulaire economie door het recyclen van banden, zijn voor aannemers, gebruikers en veldbeheerders de voornaamste redenen om te kiezen voor rubbergranulaat.

Voor het alternatieve materiaal dat in de Volkskrant wordt genoemd, geldt dat dit alleen een kans zou hebben gehad op de Nederlandse markt als rubbergranulaat verboden zou worden.

In tegenstelling tot de alternatieven, is de veiligheid van sporten op rubbergranulaat wél uitgebreid onderzocht. Sporten op het materiaal is veilig, was de ondubbelzinnige conclusie uit het RIVM-rapport en de meer dan honderd studies die daarvoor al waren uitgevoerd. Ook een in januari gepubliceerd onderzoek van het Washington State Department toont opnieuw aan dat er geen verband is tussen sporten op rubbergranulaat en het ontwikkelen van kanker. De Vereniging Band en Milieu heeft bovendien namens de banden- en wielenbranche een nieuwe, specifieke gezondheids- en milieunorm voor rubbergranulaat van autobanden (SBR-granulaat) op Nederlandse kunstgrasvelden in voorbereiding. Deze norm moet worden geborgd met een nieuw certificeringssysteem, waarmee ook controle op naleving wordt vastgelegd.

Onderzoek van de bandenbranche

Maatschappelijke roep om meer duidelijkheid en eenduidigheid

Band en Milieu legt nieuwe norm voor rubberkorrels op

Er gelden per 1 maart a.s. nieuwe normen voor de gehalten Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAKs) in rubbergranulaat voor kunstgrasvelden. Van de acht belangrijkste PAKs mag voortaan maximaal 20 mg/kg in het granulaat zitten, dus gemiddeld 2,5 mg/kg per PAK. Deze norm is in lijn met de bevindingen van het RIVM dat rubbergranulaat met die gehalten PAKs veilig zijn om op te sporten. Deze nieuwe norm wil Band en Milieu (BEM) verplicht stellen en opleggen aan de BEM-gecertificeerde producenten van rubberinfil van gerecyclede voertuigbanden. De norm moet helderheid voor alle betrokkenen verschaffen en voorkomen dat de 'normendiscussie' over rubbergranulaat blijft voortwoekeren. Ook komt er een stringent monitorings- en controlesysteem dat zorg draagt voor de naleving van regels voor herkomst en samenstelling. Lees hier het hele persbericht.

 

Onderzoek op de velden door SGS

Na de uitzending 'Gevaarlijk spel' van Zembla begin oktober is er onrust ontstaan over de veiligheid van kunstgrasvelden met rubbergranulaat. In reactie daarop zijn de Vereniging Band en Milieu en VACO een onderzoek gestart zodat gemeenten en sportbesturen kunnen controleren of hun veld veilig is.

Analyses van onderzoeksbureau SGS: rubbergranulaat ruim binnen veiligheidsmarges

Eerste vijfhonderd kunstgrasvelden laten lage concentraties PAKs zien

Onderzoek van SBR-granulaat op zo’n vijfhonderd Nederlandse kunstgrasvelden laat zien dat de concentraties aan Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAKs) laag zijn. Dit blijkt uit testen van het onderzoeksbureau SGS in opdracht van de bandenbranche. Deze uitkomsten zijn in lijn met de conclusies die het RIVM vandaag publiceerde. Volgens het RIVM leiden deze concentraties niet tot gezondheidsrisico’s. Enkele weken geleden maakte de branche de resultaten bekend van de eerste honderd onderzochte velden, waar vergelijkbare concentraties PAKs te zien waren.

PAKs zijn chemische verbindingen die kunnen ontstaan bij bijvoorbeeld barbecueën en verbrandingsprocessen. Ze ontstaan ook in lage concentraties bij de productie van sommige grondstoffen voor autobanden. Overigens zitten de PAKs natuurkundig gezien 'gevangen' in de matrix van het autobandenrubber. Zij kunnen hieruit niet zomaar weglekken of opgenomen worden via bijvoorbeeld huidcontact. Verschillende internationale wetenschappelijke studies door overheden, universiteiten en onderzoeksinstituten hebben geconcludeerd dat de biologische beschikbaarheid van PAKs in het SBR-rubbergranulaat dat voor kunstgras wordt gebruikt zo beperkt is dat hier geen gezondheidsrisico aan is verbonden.

In de afgelopen twee maanden heeft SGS monsters van rubbergranulaat op zo’n duizend velden genomen, nadat gemeenten en sportclubs hun kunstgrasvelden voor bemonstering konden opgeven via www.sbrcheck.nu. Nu zijn de resultaten van 500 velden bekend. Hierbij zijn de concentraties van in totaal 18 PAKs gemeten. De laagste cumulatieve waarde voor alle 18 PAKs bedroeg 12,0 mg/kg, terwijl de hoogste waarde op 112,7 mg.kg uitkwam. In zijn rapport “Beoordeling gezondheidsrisico’s door sporten op kunstgrasvelden met rubbergranulaat”, dat vandaag is gepubliceerd, stelt het RIVM: “De bijdrage van blootstelling aan PAK’s door rubbergranulaat (37-98 ng/dag) is klein ten opzichte van de normale blootstelling voor volwassenen via voedsel (1.800-4.900 ng/dag). In haar rapport pleit RIVM desondanks voor een lagere norm voor PAKs in rubbergranulaat. De industrie onderschrijft dit en zal hierover op korte termijn een initiatief bekend maken.

Door de Europese Unie is bepaald dat rubbergranulaat een mengsel is dat maximaal 1000 mg/kg van 18 geselecteerde PAKs mag bevatten. Voor het rubbergranulaat in kunstgras hanteren de Nederlandse producenten, in samenspraak met de overheid, al sinds 2008 een niet-wettelijk vastgelegde veiligheidsnorm van maximaal 75 mg/kg voor de som van 10 door het vroegere ministerie van VROM geselecteerde PAKs. In het persbericht van 21 december 2016 pleit de branche voor een strengere norm voor de meest carcinogene PAKs.

"Het is goed om te zien dat de tot nu toe onderzochte velden ruim binnen de bekende normen blijven, ook binnen de strengere norm die we onszelf al jaren geleden hebben opgelegd", stelt Kees van Oostenrijk van Vereniging Band en Milieu. "Uit de metingen die de producenten van SBR-granulaat regelmatig uitvoeren, blijkt dat het PAK-gehalte in het rubbergranulaat van autobanden al enige jaren steeds verder afneemt. De bandenbranche doet er alles aan om met nieuwe technologische kennis het gehalte nog verder terug te brengen."